DZIŚ

Międzynarodowy Dzień Muzeów

Na tej podstronie chcemy przedstawić modelowy przykład powstawania grupy partnerskiej. W rzeczywistości każda grupa powinna tworzyć się w indywidualny sposób w zależności od lokalnych uwarunkowań i możliwości.

Poniżej przedstawiamy przykładowy model funkcjonowania partnerstwa oraz kilka rad istotnych przy tworzeniu i podejmowaniu działań przez partnerstwa. Informacje zaczerpnięte zostały ze strony internetowej www.grupapartnerska.pl.

ETAP 1    Inicjowanie partnerstwa

  • znalezienie partnerów i inicjatyw lokalnych
  • określenie wspólnych celów działania
  • określenie wizji wspólnego działania

ETAP 2    Organizowanie partnerstwa

  • podpisanie porozumienia o partnerstwie
  • przyjęcie regulaminu partnerstwa
  • planowanie wspólnych działań

ETAP 3    Zarządzanie partnerstwem

  • monitorowanie funkcjonowania partnerstwa
  • wdrażanie partnerskich projektów i programów
  • finansowanie partnerstwa
  • budowanie potencjału partnerstwa
  • monitorowanie i ewaluacja
  • współpraca z innymi partnerstwami

Przedstawiamy Państwu także do wglądu wzór umowy partnerskiej, która oczywiście powinna być odpowiednio modyfikowana i dostosowywana do warunków w jakich partnerstwo będzie zawierane.

Według dotychczasowych doświadczeń, ale przy zachowaniu w pamięci, że każda grupa jest indywidualną i działa w innych warunkach, przy tworzeniu partnerstwa sprawdzają się następujące zasady:

  • Lider początkiem partnerstwa. Zawsze musi być ktoś, kto da pierwszy impuls do zebrania grupy partnerskiej. Jest to z reguły aktywna osoba lub organizacja, zainteresowana szerszą współpracą, ma rozeznanie lokalnych uwarunkowań, może wskazać potencjalnych partnerów - ludzi i organizacje prawdziwie aktywne. W dalszych etapach rozwoju grupy lider inspiruje do nowych przedsięwzięć, koordynuje działania i ułatwia podejmowanie decyzji.
  • Zebranie zainteresowanych wspólnym działaniem. Najatrakcyjniejsze i często najbardziej efektywne bywa partnerstwo wielosektorowe łączące podmioty i osoby reprezentujące różne sektory społeczne (organizacje pozarzadowe, oświatę, biznes, samorząd, administrację rządową, etc.), różne zawody i dyscypliny wiedzy. Ważnym czynnikiem dla skuteczności partnerstwa jest też rzeczywista aktywność i wola działania jej członków. Tak tworzą się warunki i potencjał do skutecznego rozwiązywania problemów, gdzie wiedza, umiejętności i doświadczenie poszczególnych członków stanowią kapitał całej grupy.
  • Określenie wspólnego celu. Partnerstwo zaistnieje wtedy, gdy wystąpi wspólnota interesów. Dlatego należy sprawdzić, czy nasi partnerzy zauważają ważne dla nas problemy i czy widzą własne korzyści z ich rozwiązania. Początkowo mogą nie zgadzać się co do sposobu postępowania, gdyż postrzegają problemy z innych perspektyw. Ta różnica zdań pozwala rozważyć wiele możliwości działania i twórczo spierać się przy wyborze najlepszego rozwiązania. Ważne jest także podejście do sposobu współpracy i dążenie do jego unormowania, aby był mechanizm przekształcania gorących dyskusji w skuteczne rozwiązania.
  • Sympatycy Partnerstwa. Osoby i instytucje, które sympatyzują z działaniami grupy i chcą ją wspierać, ale z jakichś względów nie podpisały deklaracji. Mogą oni uczestniczyć w jej pracach, nie mogą natomiast brać udziału w podejmowaniu ważnych dla grupy decyzji, ani reprezentować grupy na zewnątrz.
  • Formalne porozumienie partnerskie. Należy zadbać o to, aby doprecyzowanie zasad podejmowania decyzji odbyło się w toku publicznej dyskusji. Należy także umożliwić wszystkim partnerom zapoznanie się z inicjatywą (pełny dostęp do informacji) i wyrażenie swojego zdania. W ten sposób rodzi się współodpowiedzialność za nowe przedsięwzięcie, nawet wśród członków, którzy go nie realizują.
  • Zaplanowanie kilku pierwszych wspólnych działań sprowadzi ogólne cele i wizje partnerstwa na poziom praktyki. To ważny moment. Ogólne cele i deklaracje, jakie zwykle zawiera się w porozumieniach partnerskich, są tylko wstępem do udanych działań. Dlatego dość szybko należy doprowadzić do zaplanowania i rozpoczęcia realizacji choćby jednego projektu. Dajemy tym samym znak, że partnerstwo stawia sobie za cel osiąganie konkretnych rezultatów.
  • Informacja i regularne kontakty pomiędzy partnerami pozwolą szybko ustalać wspólne stanowiska i, co ważne, rozładowywać sytuacje konfliktowe, jakie zwykle rodzą się wśród członków grupy. Regularne informacje przekazywane w ramach spotkań lub za pomocą internetu mogą również służyć wzajemnej inspiracji i dzieleniu się informacjami. Niezwykle istotne jest także wprowadzenie stałości, rytmu i porządku w komunikacji, co pozwoli na lepszy i terminowy dostęp do ważnych informacji dla wszystkich członków grupy oraz pozwoli na szybką reakcję w przypadku zaistnienia ważnych dla grupy zmian.
  • Grupa Partnerska jest strukturą otwartą. Grupa Partnerska nie jest zamkniętym klubem, jej rozwój i efektywność zależą też od angażowania kolejnych partnerów zainteresowanych aktywnym działaniem, którzy mogą wnieść nowy wkład w działalność partnerstwa. 
  • Porównanie własnych działań z innymi grupami partnerskimi w Polsce pomoże ocenić efektywność grupy oraz zobaczyć grupę na tle innych jej podobnych. Ma to za zadanie ułatwić ocenę pracy partnerstwa i być może zainspirować do poszukiwania nowych rozwiązań.